Voedsel verbouwen op Mars?!?

Ecoloog Wieger Wamelink van de Wageningen University and Research (WUR) onderzoekt hoe een toekomstige kolonie op Mars zijn eigen voedsel kan verbouwen. Sinds enkele maanden vindt een deel van Wieger’s Food for Mars and moon project plaats in de Groene Bunker. Studenten van de WUR hebben inmiddels met succes de eerste rogge- en erwtenplanten geteeld! Maar wat maakt de bunker bij uitstek een geschikte plek om onderzoek te doen naar ruimtelandbouw?

Mars heeft nauwelijks een atmosfeer waardoor er bijna geen lucht is en het gebrek aan een magnetisch veld zorgt ervoor dat er geen bescherming is tegen straling. Wieger is er dan ook van overtuigd dat zowel mensen als planten op Mars minstens drie meter onder de marsbodem moeten leven. De Groene Bunker ligt bedekt onder een dikke laag aarde en is ontworpen om afgesloten van de buitenwereld te zijn. De omstandigheden in de bunker benaderen dus die van een toekomstig verblijf op Mars. Daarnaast is er op dit moment in de bunker nog niets behalve betonnen muren en dat zal straks op Mars ook het geval zijn. Groente telen onder de grond brengt uitdagingen met zich mee waarvoor oplossingen gevonden moeten worden voordat we op Mars voedsel kunnen verbouwen.

Zo zou wonen (en voedsel verbouwen) op Mars eruit zou kunnen zien. © Wieger Wamelink

Om planten te laten groeien in de koude, donkere en vochtige omstandigheden van de bunker hebben we samen met Wieger een drietal klimaatkasten ontworpen en gebouwd. Kasten van IKEA, geïsoleerd met piepschuim, zorgen voor een afgesloten ruimte waar niet te veel warmte uit verloren gaat. We hebben IKEA al gevraagd wanneer zij hun eerste vestiging op Mars openen zodat we onze plannen af kunnen stemmen. Want hé, wie kan er nou ergens voor het eerst gaan wonen zonder IKEA? Bovenin de kasten hangen ledlampen die de juiste kleuren licht (golflengtes) uitzenden voor de groei van planten. Groen licht ontbreekt omdat planten dat niet opnemen, maar weerkaatsen en wij ze dus als groen waarnemen. Ook al zijn de lampen LED, ze produceren restwarmte en die circuleren we door de kast met een ventilator. Als de gemeten temperatuur afwijkt van de ideale 20 °C koelt een tweede ventilator de kast door koude lucht in te blazen of warmt een weerstandsdraad uit een oude elektrische deken de kast op. De pompen zorgen ervoor dat de planten dagelijks een vaste hoeveelheid water krijgen. Een minicomputer stuurt alle componenten aan zodat we er zelf (bijna) geen omkijken naar hebben.

Wieger en zijn studenten telen de groenten op zogenaamde marsbodemsimulant. Dit is geen echte grond van Mars, maar grond van een vulkaan op Hawaii die volgens analyses van NASA precies lijkt op Marsgrond. Deze bodem bevat veel zware metalen en helaas weinig meststoffen die planten kunnen gebruiken om te groeien. Omdat IKEA geen potgrond verkoopt en een zak in laten vliegen ongeveer zes maanden duurt, zullen we op Mars erg zuinig om moeten springen met kostbare grondstoffen. Wieger gebruikt voor het verrijken van de grond dan ook meststoffen die gewonnen worden uit menselijke poep en urine. Op deze manier sluit de kringloop en gaan er zo min mogelijk grondstoffen verloren. Deze circulaire gedachte zou volgens ons ook op aarde een belangrijke rol moeten spelen. In ieder ontwerp zou hergebruik centraal moeten staan zodat we de aarde minder belasten. Het onderzoek van Wieger sluit aan bij de kernwaarden van de Groene Bunker en inspireert ons voor toekomstige projecten.

Voor meer informatie over het Food for Mars and moon project van Wieger Wamelink, zie https://www.wur.nl/nl/Onderzoek-Resultaten/Projecten/Food-for-Mars-and-moon.htm

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *